Ustawa o usługach cyfrowych od 6 listopada 2026: co zmienia dla operatora marketplace

Akt o usługach cyfrowych, czyli unijne rozporządzenie 2022/2065 znane jako DSA, obowiązuje w całej Unii od 17 lutego 2024 roku. W Polsce brakowało jednak przez ten czas ustawy, która wskazałaby, kto egzekwuje te obowiązki, jak wygląda postępowanie i ile kosztuje ich lekceważenie. Ta ustawa została ogłoszona 6 października 2026 roku w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1296 i wchodzi w życie 6 listopada 2026 roku. Jeżeli prowadzisz marketplace, w którym konsumenci kupują od wielu sprzedawców, od tego dnia przepisy, które znasz od dwóch lat, mają w kraju swoich strażników.

Ten wpis nie jest poradą prawną. Opisuje, co wynika wprost z tekstu ustawy, i pokazuje, które miejsca w marketplace warto przejrzeć przed listopadem.

Co się zmienia, a co obowiązuje od dawna

Same obowiązki się nie zmieniają, bo wynikają z rozporządzenia, które działa bezpośrednio. Punkt kontaktowy dla organów i osobny dla użytkowników, jawne warunki korzystania z platformy, mechanizm zgłaszania nielegalnych treści i weryfikacja sprzedawców przed dopuszczeniem do sprzedaży to wymogi z 2024 roku. Nowa ustawa dokłada do nich polską część: wskazuje organy, opisuje tryb postępowania, kontrolę, skargi użytkowników i administracyjne kary pieniężne.

Formalnie jest to nowelizacja ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Dla Ciebie liczy się przede wszystkim to, że od 6 listopada ktoś w Polsce może wszcząć postępowanie, przeprowadzić kontrolę i nałożyć karę za braki, które do tej pory pozostawały bez praktycznych konsekwencji.

Kto pilnuje marketplace

Ustawa dzieli kompetencje między trzy organy. Koordynatorem do spraw usług cyfrowych jest Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, a obok niego działają Prezes UOKiK i Przewodniczący KRRiT, ten ostatni wyłącznie w sprawach platform udostępniania wideo.

Dla marketplace najważniejszy jest podział między UKE i UOKiK. Prezes UOKiK odpowiada za obowiązki z sekcji 4 rozdziału III rozporządzenia, czyli dokładnie te, które dotyczą platform umożliwiających konsumentom zawieranie umów ze sprzedawcami: identyfikowalność sprzedawców, projektowanie interfejsu tak, żeby sprzedawca mógł podać wymagane informacje, oraz informowanie klientów o nielegalnych produktach. Do UOKiK trafiają też inne naruszenia rozporządzenia, jeśli uderzają w interesy konsumentów. Wszystkie pozostałe sprawy prowadzi Prezes UKE. To dobra wiadomość o tyle, że UOKiK zna handel internetowy z praktyki i od lat prowadzi postępowania wobec sklepów, więc pierwszy kontakt z organem może przyjść właśnie z tej strony.

Ile może kosztować zaniedbanie

Za niewypełnienie obowiązków z rozporządzenia, w tym weryfikacji sprzedawców z artykułu 30, organ może nałożyć karę do 6 procent światowego obrotu z poprzedniego roku obrotowego. Za nieudzielenie informacji, informacje nieprawdziwe albo niepoddanie się kontroli grozi kara do 1 procenta rocznego dochodu albo obrotu. Niezależnie od tego organ może nałożyć karę okresową do 5 procent średniego dziennego obrotu za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji albo żądania.

Ustawa przewiduje też sytuację, która dotyczy wielu młodych platform. Jeżeli marketplace nie osiągnął obrotu w żadnym z trzech poprzednich lat, kara nie może przekroczyć równowartości 6 000 euro. Przy ustalaniu wysokości kary organ ma kierować się tym, żeby była skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca, a karę można nałożyć nawet wtedy, gdy naruszenie już ustało, jeśli przemawiają za tym jego czas trwania, zakres albo skutki.

Skarga użytkownika i pozew

Od 6 listopada klient albo sprzedawca, który uzna, że platforma narusza rozporządzenie, może złożyć skargę do koordynatora, czyli do Prezesa UKE, w formie elektronicznej. Skarga musi wskazywać dostawcę, usługę, opis sytuacji i naruszony przepis. Osobną drogą są roszczenia cywilne użytkowników z artykułu 54 rozporządzenia: ustawa stosuje do nich kodeks cywilny i przekazuje je do sądów okręgowych, które zawiadamiają organ o każdym takim pozwie.

Postępowanie nie musi zaczynać się od decyzji. Organ może najpierw wystąpić do platformy w sprawie podejrzenia naruszenia i dać jej co najmniej siedem dni na stanowisko. Jeżeli w toku postępowania platforma zobowiąże się do zaprzestania naruszenia i usunięcia jego skutków, organ może te zobowiązania przyjąć decyzją. Warto o tym pamiętać, bo szybka i rzeczowa odpowiedź na pierwsze pismo bywa tańsza niż jakakolwiek kara.

Co przejrzeć w swoim marketplace przed 6 listopada

Lista jest krótka, ale każdy punkt dotyczy innego miejsca w serwisie albo w procedurze:

• punkt kontaktowy dla organów i osobny dla użytkowników, podany w łatwo dostępnym miejscu (artykuły 11 i 12 rozporządzenia);
• regulamin platformy opisujący zasady moderacji, ograniczenia i sposób rozpatrywania skarg (artykuł 14);
• formularz zgłaszania nielegalnych treści i produktów, z potwierdzeniem przyjęcia zgłoszenia i powiadomieniem o decyzji (artykuł 16);
• uzasadnienie każdej decyzji o usunięciu albo ukryciu oferty, wstrzymaniu wypłat, zawieszeniu sprzedawcy albo zamknięciu konta, przekazane najpóźniej w dniu, w którym decyzja zaczyna działać (artykuł 17);
• weryfikacja sprzedawców przed dopuszczeniem do sprzedaży: nazwa, adres, telefon, e-mail, kopia dokumentu tożsamości albo identyfikacja elektroniczna, rachunek płatniczy, numer rejestrowy i oświadczenie o zgodności oferty z prawem (artykuł 30);
• publiczne dane sprzedawcy przy jego ofercie oraz miejsce, w którym sprzedawca podaje informacje wymagane przy produktach (artykuły 30 i 31).

Obowiązki z artykułów 30 do 32 nie obejmują platform prowadzonych przez mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, czyli firmy zatrudniające mniej niż pięćdziesiąt osób, o obrocie rocznym albo sumie bilansowej do dziesięciu milionów euro. Do tych progów wlicza się dane firm powiązanych i partnerskich, więc marketplace założony jako mała spółka w większej grupie zwykle ze zwolnienia nie skorzysta. Po przekroczeniu progów zwolnienie działa jeszcze przez dwanaście miesięcy. To samo zwolnienie obejmuje artykuły 20 do 28, w tym wewnętrzny system rozpatrywania skarg, zakaz projektowania interfejsu w sposób wprowadzający w błąd, oznaczanie reklam i opis systemów rekomendacji, które średnie i duże platformy muszą spełniać. Punkty kontaktowe, regulamin, mechanizm zgłoszeń i uzasadnianie decyzji obowiązują niezależnie od wielkości firmy. Jak zebrać i ocenić dane sprzedawców, opisujemy osobno we wpisie o weryfikacji sprzedawców w marketplace.

Jak to wygląda w Multi-Vendorze

Przy pracy nad stroną o obowiązkach operatora przejrzeliśmy kod Multi-Vendora pod kątem tych wymogów. System ma pola profilu sprzedawcy z załącznikami i moderacją zmian, więc dokumenty tożsamości i rejestrowe da się zbierać w panelu, ale ich sprawdzenie zostaje po Twojej stronie. Rdzeń nie ma pola na rachunek sprzedawcy poza bramkami dzielącymi płatność, nie ma modułu zgłoszeń nielegalnych treści ani rejestru skarg, a akceptacja regulaminu przy rejestracji nie zapisuje się z datą i wersją. Każdą z tych luk zamyka się polem własnym, dodatkiem albo prostą procedurą poza sklepem, a pełne zestawienie znajdziesz na stronie Obowiązki operatora marketplace.

Jeżeli rozliczasz sprzedawców przez bramkę z podziałem płatności, część tej pracy wykonuje ona za Ciebie, bo przed pierwszą wypłatą i tak sprawdza firmę sprzedawcy. Opisujemy to szerzej na stronie o płatnościach w marketplace, w części o weryfikacji sprzedawców.

Podstawa prawna

Tekst ustawy z 4 września 2026 roku o zmianie ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną jest dostępny w Dzienniku Ustaw, poz. 1296, a samo rozporządzenie 2022/2065 w serwisie EUR-Lex. Informacje koordynatora publikuje Urząd Komunikacji Elektronicznej.

Jeżeli chcesz sprawdzić, które z tych obowiązków dotyczą Twojego marketplace i co trzeba dołożyć w systemie, napisz do nas. Przejrzymy konfigurację i powiemy, co da się zrobić od ręki, a co warto zaplanować.